Hika
Hika (hitanoa) konfiantza handiko tratamendua da, hi izenordainarekin. Bi aldaera ditu: toka, gizon bati hitz egiteko, eta noka, emakume bati hitz egiteko.
Hikak ez ditu hi-ren formak bakarrik aldatzen. Entzulea hika tratatzen denean, beste pertsonen aditzak ere aldatzen dira (forma alokutiboak): etorri naiz → etorri nauk (toka) edo etorri naun (noka).
Maila: C1. Azterketetan, batez ere, entzumenean eta irakurmenean agertzen da; ardiketak-en oraindik ez dago hikako ariketarik.
| Zuka | Toka (gizonari) | Noka (emakumeari) |
|---|---|---|
| zu etorri zara | hi etorri haiz | hi etorri haiz |
| zuk egin duzu | hik egin duk | hik egin dun |
| etorri naiz | etorri nauk | etorri naun |
| egin dut | egin diat | egin dinat |
| ona da | ona duk | ona dun |
| etxean dago | etxean zegok | etxean zegon |
Lehen bi errenkadetan, hi bera da subjektua. Beste guztiak alokutiboak dira: subjektua ez da entzulea, baina aditzak entzulea gizona ala emakumea den erakusten du.