Imperativo
El imperativo sirve para dar órdenes, pedir y aconsejar. El verbo principal suele ir en radical: etor zaitez (ven), ikus ezazu (míralo), ekar iezadazu (tráemelo). El radical sale del participio quitando -tu, -du o -i (aldatu → alda, ikusi → ikus, etorri → etor); los que acaban en -n se quedan igual (egin, joan).
Hablando, muchas veces basta el participio: Etorri! (¡ven!), Esan egia! (¡di la verdad!), Ez egin hori! (¡no hagas eso!). En negativa, ez va delante: Ez ezazu egin o, más corto, Ez egin.
Algunos verbos sintéticos tienen imperativo propio: zatoz (ven, de etorri), zoaz (ve, de joan), zaude (estate, de egon). Ver verbos sintéticos.
NOR
Nivel: A1.
| Nor | Agintera |
|---|---|
| zu | zaitez |
| zuek | zaitezte |
Joan zaitez etxera (vete a casa). Etor zaitezte bihar (venid mañana).
NOR-NORK
Nivel: A1.
| Nork | Nor: hura | Nor: haiek |
|---|---|---|
| zuk | ezazu | itzazu |
| zuek | ezazue | itzazue |
Ireki ezazu leihoa (abre la ventana). Irakur itzazue testuak (leed los textos).
NOR-NORI-NORK
Nivel: A2. Con objeto singular:
| Nork / Nori | niri | hari | guri | haiei |
|---|---|---|---|---|
| zuk | iezadazu | iezaiozu | iezaguzu | iezaiezu |
| zuek | iezadazue | iezaiozue | iezaguzue | iezaiezue |
Con objeto plural:
| Nork / Nori | niri | hari | guri | haiei |
|---|---|---|---|---|
| zuk | iezazkidazu | iezazkiozu | iezazkiguzu | iezazkiezu |
| zuek | iezazkidazue | iezazkiozue | iezazkiguzue | iezazkiezue |
Esan iezaiozu egia (dile la verdad). Ekar iezazkidazu liburuak (tráeme los libros).